Cevap 1:

Çok farklı beklentilerde umut buldukları ölçüde neredeyse karşıtlar.

İdealizm, yaşamlarımıza ve topluma düzen ve anlam sağlayabilecek ilkeler olduğunu söyler, ancak istek ve istekleri ile kendimden ve diğer bireylerden önce var olurlar, bu nedenle, teslim olmak veya uyum sağlamak için benmerkezci benliklerimizden bir şeyden vazgeçmek zorunda kalabiliriz bu ilkelerle.

İyimserlik daha çok romantik bir umut biçimidir. Evrenin ya da Tanrı'nın bir şekilde bizi nerede olduğumu tatmin eden fırsatlar ve faydalar sağlayarak, bizi gözetlediğini varsayar.

İdealizmin bir “tilki erdemi” olduğunu söylerken idealizm, Isaiah Berlin'in “iki zihniyet” çerçevesini kullanarak bir “kirpi erdemi” dir.

Kirpi ve Tilki - Vikipedi

İdealizm, dünyevi mücadelelerin ve taleplerimizin ötesinde bir anlam olduğunu, buna doğru gitmemiz gerektiğini ve dolayısıyla yetersiz kalabileceğimizi veya yönlendirilebileceğini söylüyor.

İyimserlik günlük küçük zaferlerde memnuniyet olduğunu ve yolumuza gelen her parçadan bir anlam çıkarılabileceğini söylüyor. Daha esnek ve daha az istekli.


Cevap 2:

İdealist olduğunuzda, genellikle her zaman bir şeyler seçmenizi sağlayan bir çeşit mükemmellik hayal edersiniz. İyimser olduğunuzda, her şeyde iyiliği görürsünüz ve neredeyse hiçbir şey gibi bir şey mutluluğunuza engel olamaz. İdealizm vizyoner olduğunuzda ve yakın geleceğe doğru çalışırken iyimserlik stresli durumlar ve yaşam mücadeleleri için harika ve yararlıdır :)


Cevap 3:

Hayır. Bana göre, iyimserlik şu anki durumuma olumlu bir açıdan, minnettarlık bir yerden bakmayı seçtiğim anlamına geliyor. İdealizm olması zor olan mükemmelliği aramaktır. Kendimizi her şeyi gerçekleştirmekten alıkoyarız çünkü bu ideal koşulları arıyoruz. İdealizmde iyimserlik için yer yoktur.